امکان استفاده از پهپاد آمبولانس ها برای شرایط اضطراری و کمک رسانی به مکان هایی که دسترسی به آنها دشوار است
امکان استفاده از پهپاد آمبولانس ها برای شرایط اضطراری و کمک رسانی به مکان هایی که دسترسی به آنها دشوار است

شرکتی آمریکایی وجود دارد که با استفاده از پهپاد محصولات پزشکی و دارویی را به افرادی که دسترسی به آنها دشوار است می رساند. این شرکت که Zipline نام دارد می خواهد با استفاده از پهپادها ناوگانی از آمبولانس درست کند. از آن جایی که کشور ما کشوری حادثه خیز است ما نیز می توانیم از این روش برای کمک رسانی به مناطقی که دسترسی به آنها مشکل است استفاده کنیم. به ویژه این که ایران در زمینه فناوری پهپادها قدرت و توان خود را ثابت کرده.


شرکت Zipline در کشور رواندا در مقیاس کشوری فعالیت می کند. به این ترتیب که هم روزانه و به طور منظم و هم در شرایط اضطراری میزان قابل توجهی خون به بیمارستان های سراسر این کشور تحویل می دهد.

این بیمارستان ها می توانند کوچک باشند یا بزرگ. برخی از این بیمارستان ها روزانه چندین بار فراورده های خونی دریافت می کنند.

تعداد بیمارستان هایی که خون دریافت می کنند قرار است به 40 بیمارستان در سراسر کشور رواندا افزایش یابد.

علاوه بر بیمارستان هایی که خون دریافت می کنند 400 مرکز بهداشتی دیگر نیز مجموعه کاملی از محصولات پزشکی که دسترسی به آنها سخت است را دریافت می کنند. در درازمدت چشم انداز دولت رواندا این است که همه 13 میلیون شهروند این کشور هر محصول پزشکی که نیاز داشته باشند را ظرف 15 دقیقه تحویل بگیرند.

روش کار پهپادها به این ترتیب است که کارکنان کلینیک ها، به مرکز توزیع متنی را می نویسند. کارکنان این مرکز داروها را داخل یک جعبه بسته بندی می کنند و سپس آن را به پهپاد موسوم به Zip وارد می کنند. سپس پهپاد برمی خیرد و بسته را حمل می کند و دوباره به مرکز توزیع برمی گردد.

درواقع روش کار بسیار ساده است. یک پیام متنی ارسال می شود و سپس بلافاصله محصولی که برای درمان یک بیمار مورد نیاز است دریافت می گردد. این کار با استفاده از وسایل الکتریکی خودکار انجام می شود.

وقتی درخواستی از سوی مرکز دریافت می شود برای درخواست کننده پیام تشکر ارسال می کنند و پهپاد Zip فرستاده می شود. یک دقیقه قبل از این که پهپاد به مقصد برسد پیام زده می شود که لطفاً بیرون بیایید و بسته را تحویل بگیرید. برای این کارها فقط به یک تلفن همراه نیاز است. هیچ زیرساختی مورد نیاز نیست، آموزش بسیار کمی لازم است هر کسی می تواند از آن استفاده کند.

پهپادها حدود 13 کیلوگرم وزن دارند و با سرعت حدود 100 کیلومتر در ساعت پرواز می کنند.

از لحظه ای که پهپاد مرکز توزیع را ترک می کند تا لحظه ای که باز می گردد، تصمیم گیری ها را خودش انجام می دهد. خودش به سمت بیمارستان پرواز می کند و محصول را حمل می کند و خودش به خانه برمی گردد. حتی هنگام تحویل بار هم کسی آن را فرود نمی آورد. هواپیما در30 فوتی (9 متری) زمین قرار می گیرد و بار را خالی می کند – به این کار ترمز هوایی گفته می شود - شما می توانید نوعی چتر نجات ارزان قیمت ساده را تصور کنید که تضمین می کند بسته درست در آستانه بیمارستان با آرامشی جادویی فرود آید.

یک جعبه کفش کوچک قرمز را تصور کنید که با خون پر می شود و یک کد QR (کد تجاری برای نوعی بارکد ماتریس) وجود دارد که وسیله به طور خودکار دقیقاً می داند کجا باید برود. سپس بسته به شکلی ملایم فرود می اید.

این بسته ها را می توان در داخل دو یا سه فضای پارکینگ به کسی که منتظر آنها است تحویل داد.

در این حلقه تنها یک انسان وجود دارد که کسی است که کنترل کننده ترافیک هوایی است و در هر زمانی می تواند با پهپادها ارتباط برقرار می کند و در صورت لزوم دستورات را برای پهپادهای مختلف ناوگان صادر کند. اما موارد مداخله انسانی بسیار نادر است. بیشتر این پهپادها تصمیمات را خودشان می گیرند، مراقب ایمنی خود هستند و با موفقیت مأموریت هایشان را انجام می دهند و به مرکز توزیع بر می گردند.


0 0