برای سنگ کیمیا چه خواصی برشمرده شده؟
برای سنگ کیمیا چه خواصی برشمرده شده؟

از قرون وسطی (500 تا 1500 بعد از میلاد) تا اواخر قرن 17، دستیابی به سنگ جادو بزرگ ترین هدفی بود که در جهان کیمیا، جد شیمی امروزی، دنبال می شد.


براساس افسانه ها، سنگ کیمیا، ماده ای است که می تواند فلزات معمولی از جمله آهن، قلع، سرب، روی، نیکل و مس را به فلزات گرانبها مانند طلا و نقره تبدیل کند. سنگ کیمیا به نام سنگ فیلسوف و سنگ جادو هم معروف بود.

براساس افسانه ها این سنگ به عنوان اکسیر حیات هم عمل می کند چراکه قدرت درمان بیماری ها را دارد و ویژگی های جوانی رابازآفرینی می کند و حتی به کسانی که از آن برخوردار باشند جاودانگی عطا می کند. 

این نقش ها را همیشه سنگ ها نداشتند بلکه کیمیاگران برای انواع دیگری از مواد با نام های «شربت»، «پودر» و یا «ماده پریما» هم چنین نقش هایی قایل بودند. 

کیمیاگران در تلاش برای پیدا کردن این ماده، مواد بی شماری را در آزمایشگاه هایشان مورد بررسی قرار می دادند. همین امر پایه ای برای ایجاد دانش ها در زمینه شیمی، داروشناسی و متالورژی شد. افراد زیادی به دنبال سنگ کیمیا بودند که از جمله آنها در غرب می توان به راجر بویل پدر شیمی مدرن و حتی اسحاق نیوتن اشاره کرد که به صورت مخفیانه و تفریحی به این کار می پرداخت.

در ایران نیز محمد بن زکریای رازی، کاشف الکل، مشهورترین دانشمندی است که مدتی به کیمیاگری اشتغال داشته. وی مکتب جدیدی هم در علم کیمیا ایجاد کرد.

در سال 1382 میلادی یک کتاب فروش فرانسوی به نام نیکلاس فلامل ادعا کرد پس از رمزگشایی از کتاب های باستانی کیمیاگری و با کمک یک محقق اسپانیایی آشنا به متون عبری، که به عنوان کابالا شناخته می شوند، توانسته سرب را به طلا تبدیل کند.

این که آیا این حرف حقیقت داشته یا نه مشخص نیست ولی فلامل در حول وحوش این تاریخ به ثروت قابل توجهی دست یافته بود.




0 0